Sundaay Bloody Sundaaaay

Pazar gunlerini aslinda uzun zamandir hic sevmiyordum... Ben kucukken babam pazar gunlerini 'keyifli keyifli (!) ders calisma ve haftaya hazirlanma gunu' ilan etmisti. O yuzden pazar gunleri benim icin her zaman sikici pazartesi gunlerinin bir habercisi olmustu ve sanki kisa tatilin bitiyor olmasindan o suclu gibi hissediyordum (hatta pazartesi gunleri okulda arkadaslarimi gordugumden; ona karsilik pazar gunleri evde tek basima ders calismak zorunda oldugumdan dolayi; pazartesinden bile daha korkunc oldugunu soyleyebilirim).

Pazar gunlerinin gercekten oyle bir ozelligi yok mudur, yapmak istediginiz cogu seyde sizi kisitlar:

- Hafta ici uzak olduklarindan dolayi gidemedigim dukkanlarin cogu kapalidir (Nisantasi Muji; Galata Building; Cukurcuma'da bazi dukkanlar)
- Galeri ve Muzelerin bazilari kapalidir (Pera Muzesi, Tunel Milk Gallery)
- Adaya gitmek; yazin plaja gitmek; deniz kenarinda kahvalti etmek (cunku herkese tatil oldugu icin heryer tiklim tikis oluyor...)
- Eve damacana su soylemek (nedense pazar gunleri calismiyorlar)
- Kuafore veya manikure gitmek (nedense benim manikurculerin pazar gunleri izin gunu oluyor)

Ama bunu kesinlikle depresif bir 'Pazar Aksami - Eyvah Pazartesiye saatler kaldi' yazisi zannetmeyin; iste kendime uydurdugum haftanin son gununu muhtesem kilan ozellikler:

- Pazar gunlerini kendi gunum yani 'Nazli Gunu' ilan ettim. O gun sadece Nazli ne isterse; onu ne mutlu ediyorsa onu yapiyorum... Bir nevi minik dogum gunu kutlamalari...
- Pazar mottom: Tembellik gibisi yok; ne yapacaksan yavas yap; hic birsey yapmak istemiyorsan o da guzel...Birseyi kaciriyorum derdi olmadigindan dolayi yatakta daha uzun kalip; keyif yapip, Sake'yle mayisabiliyorum... (sanirim o da o yuzden pazarlari cok seviyor)
- Gazetelerin pazar eklerini cok seviyorum... Ayrica pazarlari yine bi o kadar sevdigim Newsweek cikiyor...
- Pazar sabahi kahvesinin tadi bir baska oluyor...
- Pazar aksami sinemasi keyfi tartisilmaz...
- Pazar gecesi uykusu - haftasonu yorgunluguyla birlesince bir tatli ve bir o kadar da derin oluyo...

Ayrica sunu farkettim ki; kimse birbirine 'iyi cumartesiler' demiyor, ama 'iyi pazarlar' soylerken bile mutluluk veriyor...